MINOGI I ŚLUZICE

Larwa minoga różni się tak znacznie od zwierzęcia dorosłego, że dawniej była zaliczana do odrębnego rodzaju, nazwanego Ammocoetes. Nazwa ta pozostała w użyciu jako określenie stadium rozwojowego. Wylęgłe z jaj larwy liczą zaledwie kilka milimetrów długości, wyglądają jak maleńkie węgorzyki. Życie spędzają zakopane płytko w dnie po­toków. Wylot jamki, w której ukrywa się larwa, rozszerza się w lejek, na jego dnie można niekiedy dostrzec głowę zwierzęcia. Po jej brzusznej stronie mieści się stale otwarte wejście do przewodu pokarmowego. W przednim odcinku gardzieli znajduje się parzysty fałd noszący na­zwę żagielka. Rytmiczne ruchy żagielka pędzą wodę w głąb gardzieli. Ściana gardzieli zawiera otwory, zwane szparami skrzelowymi, komu­nikujące się z otoczeniem. Po stronie brzusznej gardzieli mieści się dość złożony uchyłek, noszący nazwę endostyiu. Wytwarza on śluz, który dostaje się do gardzieli.

Witaj na moim blogu o tematyce hobby! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych artykułów poświęconych rozrywce w czasie wolnym! Zapraszam do regularnego odwiedzania mojego serwisu i aktywnego komentowania!