OD SKURCZU DO SPOCZYNKU

Jeśli przejście od jednego do drugiego wygięcia ma być harmonijne, to mięśnie obserwowanego przekroju winny stop­niowo przechodzić od maksymalnego skurczu do spoczynku. Stopniowe przechodzenie danego przekroju z rozkurczu w skurcz i z powrotem jest możliwe na dwu drogach. Gdyby przegrody łącznotkankowe dzie­lące poszczególne miomery leżały w płaszczyznach przekrojow poprzecz­nych, to włókna każdego miomeru musiałyby być unerwione w tak złożony sposób, aby ilość włókien kurczących się i rozkurczających w miomerze mogła stopniowo rosnąć i zmniejszać się. Takie natomiast ułożenie miomerów, jakie widzimy u ryb, pozwala, aby wszystkie włókna miomeru kurczyły się równocześnie, aby więc cały miomer otrzymywał równocześnie jeden tylko sygnał — rozkurczu albo skurczu. Mimo to posuwająca się wzdłuż rdzenia w kierunku ogona fala pobu^ dzenia, obejmująca kilka sąsiednich miomerów, wywoła stopniowy wzrost liczby kurczących się włókien w każdym przekroju, gdyż w każ­dym z nich znajdują się włókna należące do kilku miomerów. Obser­wując jeden przekrój dostrzeżemy najpierw skurcz włókien wchodzą­cych w skład jednego miomeru, później dwu, trzech, czterech — aż do zupełnego skurczu wszystkich włókien przekroju, później zaś równie stopniowe przejście do pełnego spoczynku.

Witaj na moim blogu o tematyce hobby! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych artykułów poświęconych rozrywce w czasie wolnym! Zapraszam do regularnego odwiedzania mojego serwisu i aktywnego komentowania!