PŁYNĄĆ KU PRZODOWI

Tymczasem dzięki ruchom tułowia i płetwy ogonowej zwierzę rozpo­częło już płynąć ku przodowi. Dolna powierzchnia głowy, tułowia i płetw parzystych działa w tej sytuacji jak skrzydła samolotu, dzięki jej przesuwaniu się w wodzie tworzy się siła unosząca ciało zwierzęcia ku górze. Tak więc płetwa epicerkiczna umożliwia zarówno unoszenie, jak i opuszczanie ogona, a przez to może działać jak ster wysokościowy, kierujący ruch zwierzęcia ku górze lub ku dołowi (Thomson 1976). Okryta pancerzem Hemieyclaspis była zapewne znacznie cięższa od wody, toteż ruch ku przodowi był możliwy tylko pod’ warunkiem unie­sienia ciała nad podłoże dna, na które zwierzę opadało w spoczynku. Do Osteostraci zalicza się też osobliwe zwierzę z syluru, Jamoytius kerwoodi White. Osiągało ono około 20 cm długości. Szkielet głowy tego zwierzęcia był zbliżony do szkieletu głowy minoga. Ciało było pokryte licznymi cienkimi, zapewne elastycznymi łuskami. Autor, który ostatnio zbadał szczegółowo tę skamieniałość, Ritchie (1968) udowodnił, że Jamoytius ma budowę pośrednią między formami, zbli­żonymi do Hemieyclaspis i dziś żyjącymi minogami i śluzicami, zwierzę to mogłoby nawet być wspólnym przodkiem tych ostatnich.

Witaj na moim blogu o tematyce hobby! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych artykułów poświęconych rozrywce w czasie wolnym! Zapraszam do regularnego odwiedzania mojego serwisu i aktywnego komentowania!