SZCZEGÓLNA GRUPA SPODOUSTNYCH

Od dewonu do triasu żyła szczególna grupa ryb spodoustych Xena- canthidae (dawniej zwanych Pleuracanthidae). Znajdowane są one naj­częściej w skałach, pochodzących z karbonu i permu. Ich płetwy pa­rzyste posiadały podłużną oś szkieletową, na której były osadzone obustronnie elementy drugiego rzędu. Tego typu płetwa parzysta nosi nazwę archipterygium, sądzono bowiem niegdyś, że jest to najpier­wotniejszy kształt płetwy. Na ogonie tych zwierząt mieściła się ptetwa dificerkiczna, tzn. symetryczna, wydłużona, stosunkowo mało sprawna. Tego rodzaju budowa narządów ruchu dowodzi, że zwierzęta te były słabymi pływakami. Czaszka ich była autostyliczna, a środowiskiem życia były wody słodkie. Podobieństwa w budowie płetw i czaszki do dziś żyjących ryb dwudysznych najwyraźniej nie zostały odziedzi­czone po wspólnych przodkach, lecz są przejawem przystosowania do podobnego trybu życia. Możemy więc przypuszczać, że Xenacan- thidae żyły w wodach płytkich i odżywiały się zwierzętami mało ruch­liwymi i okrytymi pancerzami, a także, że w ich ciele mieścił się zbiornik gazu. Oczywiście nie wiemy jak zwierzęta te gospodarowały solami tkanek; także i wiele innych szczegółów życia tej grupy pozostaje ta­jemnicą.

Witaj na moim blogu o tematyce hobby! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych artykułów poświęconych rozrywce w czasie wolnym! Zapraszam do regularnego odwiedzania mojego serwisu i aktywnego komentowania!