WTÓRNIE ODERWANE OD DNA

Do jednej z grup płaszczek, do wspomnianej już rodziny Mobu- lidae zaliczamy rodzaje, które w przebiegu ewolucji wtórnie oderwały się od dna. Ryby te wykorzystują swe ogromne płetwy piersiowe podob­nie do skrzydeł, unoszą się na nich w wodzie, polując na drobne zwie­rzęta planktonowe. Tu należą największe płaszczki; złowiono okaz rodzaju Manta, który miał około 7 m szerokości i ważył przeszło 1500 kg. Przystosowanie Mobułidae jest przykładem procesu powtarzającego się często w historii istot żywych, a polegającego na kolejnym zdoby­waniu różnych cech w rozmaitych środowiskach. Odlegli przodkowie tej grupy musieli być szybkimi drapieżnikami, późniejsza ewolucja zmieniła potomków na płaskie zwierzęta denne. Płaski kształt ciała przeciwdziała jednak znakomicie opadaniu, a wskutek tego współ­czesne Mobułidae zdolne są do trwałego unoszenia się w wodzie, mimo że ich falujące płetwy piersiowe nie mogą im nadać dużej szybkości. Na przykładzie Mobułidae można więc dostrzec, jak cecha, wytworzona powoli jako adaptacja do pewnego środowiska, pozwala później ga­tunkowi na przejście do całkiem odmiennego trybu życia.

Witaj na moim blogu o tematyce hobby! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych artykułów poświęconych rozrywce w czasie wolnym! Zapraszam do regularnego odwiedzania mojego serwisu i aktywnego komentowania!