WYDALANIE MOCZNIKA

Wydalanie mocznika— również konieczne — jest znacznie ekonomiczniejsze, gdyż niższa od amonia­ku toksyczność mocznika pozwala na dość znaczne stężenie moczu. Ryby spodouste również wydalają odpadki przemiany białkowej w pos­taci mocznika, utrzymując w tkankach stale tak wysokie stężenie mocz­nika, że wraz z innymi związkami organicznymi wytwarza on ciśnienie osmotyczne płynów ustrojowych, przewyższające ciśnienie otaczającej wody morskiej.Realizacja tego rozwiązania wymagała pokonania wielu trudności. Po pierwsze w tak wysokim stężeniu, jakie panuje w płynach ustro­jowych ryb spodoustych, mocznik jest dla większości organizmów zabójczy. Tkanki ryb chrzęstnoszkieletowych musiały więc uzyskać odporność na trujące właściwości tego związku. Po drugie wysokie ciśnienie osmotyczne zapobiega stratom wody, ale nie rozwiązuje bez reszty zagadnienia równowagi jonów. Wprawdzie skóra ryb spo­doustych pokryta jest łuskami okrytymi szkliwem, przez co dyfuzja za pośrednictwem skóry jest ograniczona, ale istnieje niebezpieczeń­stwo utraty drobnocząsteczkowych związków organicznych na po­wierzchni skrzeli. Nabłonek pokrywający te narządy u ryb spodo­ustych jest więc zupełnie dla nich nieprzenikliwy, mimo że umożliwia swobodną dyfuzję tlenu i dwutlenku węgla. Jest to cecha rzadko spo­tykana, występuje ona również w nabłonku kanalików nerkowych ssaków. U tych zwierząt wewnątrz kanalika występuje wysokie stęże­nie mocznika, mimo to komórki pobierają wodę, glukozę i inne związki ze światła kanalika, pozostając nieprzenikliwe dla mocznika.

Witaj na moim blogu o tematyce hobby! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych artykułów poświęconych rozrywce w czasie wolnym! Zapraszam do regularnego odwiedzania mojego serwisu i aktywnego komentowania!